لغت نامه دهخدا
( مذهبة ) مذهبة. [ م َ هََ ب َ ] ( ع اِمص ) دورکردگی. راندگی. ( ناظم الاطباء ). رجوع به مَذهَب شود.
مذهبة. [ م ُ هََ ب َ ] ( ع ص ) تأنیث مُذهَب است، به معنی ماده اسبی که بیشتر به زردی زند تا سرخی. ( از متن اللغة ). رجوع به مذهب شود.
مذهبة. [ م ُ هَِ ب َ ] ( ع ص ) تأنیث مذهب. رجوع به مُذهِب نعت فاعلی از اذهاب شود.
مذهبة. [ م ُ ذَهَْ هَِ ب َ ] ( ع ص ) تأنیث مذهب. رجوع به مُذَهِّب شود.
