متضعف

متضعف. [ م ُ ت َ ض َع ْ ع ِ ] ( ع ص ) بسیار ضعیف شونده، چرا که باب تفعیل برای مبالغه نیز می آید یا برای صیرورت. ( آنندراج ) ( غیاث ). حقیر و بی نام و نشان و ذلیل و بی قدر. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ):
شریف اگر متضعف شود خیال مبند
که پایگاه بلندش ضعیف خواهد شد.سعدی ( گلستان ).
متضعف. [ م ُ ت َ ض َع ْ ع َ ] ( ع ص ) کسی که مردم وی را حقیر و ضعیف و خوار می پندارند. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به ماده قبل شود.

ضعیف.

💡 فرزند زبير گفت نه به خدا سوگند. من آن متضعف و درمانده كه او پنداشته نيستم.