لغت نامه دهخدا
مبتدئه.[ م ُ ت َ دِ ءَ ] ( ع ص ) ( اصطلاح فقهی ) زنی است که برای اولین بار حیض شود و یا عادت معینی نداشته باشد.
مبتدئه.[ م ُ ت َ دِ ءَ ] ( ع ص ) ( اصطلاح فقهی ) زنی است که برای اولین بار حیض شود و یا عادت معینی نداشته باشد.
💡 زن وقتى خون ديد، دو صورت دارد: يا مبتدئه است و تا آن وقت خون حيض نديده ] و يا غيرمبتدئه.
💡 ب - اگر زن هنگام استمرار خون مبتدئه نباشد، و عادت داشته باشد، چهار حالت دارد:
💡 الف - اگر مبتدئه باشد، در صورتى كه خونش به صورت مستمرّ بيرون بيآيد، چهارحالت دارد: