لتستووا
واژه «لِتَسْتَوُوا» از ریشه عربی «سَوِیَ» گرفته شده و در اصل به معنای استقرار یافتن، قرار گرفتن کامل و حالت تعادل و آرامش پیدا کردن است. این واژه در متون قرآنی در جملههایی به کار رفته که انسان را به نشستن یا قرار گرفتن صحیح و مطمئن بر وسیلهای مانند کشتی یا چهارپایان دعوت میکند. در این کاربرد، «لِتَسْتَوُوا» به معنای آن است که انسان بر پشت وسیله سواری به صورت محکم، متعادل و بدون لغزش قرار گیرد. این حالت نشاندهنده آرامش جسمی و اطمینان در هنگام استفاده از نعمتهای الهی مانند کشتیها و حیوانات سواری است. در سوره «زخرف» چنین آمده است: «وَجَعَلَ لَكُم مِّنَ الْفُلْكِ وَالْأَنْعَامِ مَا تَرْكَبُونَ * لِتَسْتَوُوا عَلَىٰ ظُهُورِهِ ثُمَّ تَذْكُرُوا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ إِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ…» بر اساس این آیه، هدف از سوار شدن انسان بر کشتیها و چهارپایان این است که پس از قرار گرفتن در حالت امن و آرام بر وسیله سواری، نعمت بزرگ خداوند را به یاد آورد و سپاسگزاری کند. به بیان دقیقتر، قرآن تأکید میکند که هنگامی که انسان بر پشت این وسایل قرار گرفت و احساس امنیت و تعادل پیدا کرد، باید بداند که این توانایی و امکان حرکت و سفر، همه از لطف و نعمت الهی است و نباید از یاد خدا غافل شود. بنابراین استقرار و تعادل جسمی با یادآوری معنوی و شکرگزاری همراه میشود. در تفاسیر لغوی، «استواء» به معنای کامل شدن، معتدل شدن و رسیدن به حالت بدون اضطراب نیز آمده است. به همین دلیل «لِتَسْتَوُوا» فقط یک معنای فیزیکی ندارد، بلکه نوعی آرامش و ثبات را نیز در بر میگیرد. این واژه نشان میدهد که قرآن میان عمل ظاهری و توجه قلبی به خداوند ارتباط برقرار میکند. بنابراین «لِتَسْتَوُوا» به معنای قرار گرفتن کامل، متعادل و آرام بر وسیله سواری همراه با احساس اطمینان و آرامش است.
متضادها
تفاوت داشتن، نابرابری
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
سوی (۸۳ بار)ل (۳۸۴۲ بار)
جمله سازی با لتستووا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 و جعل لكم من الفلك و الاءنعام ما تركبون # لتستووا على ظهوره ثم تذكروا نعمهربكم اذا استويتم عليه # (1549) كه به معناى استقرار تام وكامل همراه با طماءنينه و آرامش و بدون هيچ گونه ضعف،تزلزل، اضطراب و انكسار است. تعبير # ثم استوى على العرش # (1550) يا،# الرحمن على العرش استوى # (1551) نيز كنايه از استيلاى خداى سبحان بر ملكو فرمانرواى است.