لغت نامه دهخدا
لاعن. [ ع ِ ] ( ع ص ) دورکننده. || دشنام دهنده. دعای بد و نفرین کننده. ( از منتهی الارب ).
لاعن. [ ع ِ ] ( ع ص ) دورکننده. || دشنام دهنده. دعای بد و نفرین کننده. ( از منتهی الارب ).
( اسم ) لعن کننده نفرین کننده.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 به درستى كسانى كه كتمان مى كنند آنچه را از بينات و هدايت كه مانازل كرديم بعد از آنكه آن را براى مردم در كتاب روشن ساختيم، اينگونه اشخاص راخدا لعنت ميكند و همه لاعنان نيز لعنت ميكنند (159) مگر آن كسانى كه توبه كرده و آنچه رافاسد كرده بودند اصلاح كنند كه من از ايشان ميگذرم و من تواب و رحيم هستم (.16) هماناكسانيكه كافر شده و در حال كفر مردند لعنت خدا و ملائكه و همه مردمشامل حال ايشان است (161) در حاليكه جاودانه در آن خواهند بود و عذاب از ايشان تخفيفنمى پذيرد و مهلت داده نميشود (162)