لغت نامه دهخدا
قیدافه. [ ق َ ف َ ] ( اِخ ) نام زنی است که حاکم بردع و اندلس بود. ( برهان ). نام زنی بوده، حاکم بردع و آن بنوشابه مشهور است. ( آنندراج ) ( انجمن آراء ناصری ). قیدافه طبق روایات ملکه اندلس و معاصر اسکندر بود. ( حاشیه برهان چ معین ):
زنی بود در اندلس شهریار
خردمند و با لشکری بیشمار
جهانجوی و بخشنده قیدافه نام
ز روز بهی یافته نام و کام.فردوسی ( از حاشیه برهان چ معین ).بادت سعادت ابد و هم به همتت
قیدافه زمین و سر قیروان شده.خاقانی.رجوع به سبک شناسی ج 2 ص 138 شود.