قلعه گشا

لغت نامه دهخدا

قلعه گشا. [ ق َ ع َ گ ُ ] ( نف مرکب ) قلعه گشای. گشاینده و فاتح قلعه:
همه پولادپوش و آهن خای
کین کش و دیوبند و قلعه گشای.نظامی.

فرهنگ فارسی

قلعه گشای - گشاینده و فاتح قلعه

جمله سازی با قلعه گشا

💡 در مدیح خدیو قلعه گشای خیز و برگیر خامه و دفتر

💡 سپر ز عافیت اولیتر اندرین منزل که موش قلعه گشای است و پشه نیز مگذار

💡 ای شیر خدا امیر حیدر فتحی وی قلعه گشای در خیبر فتحی

💡 به یکی زخم شکسته سر هفتاد سوار گرز هشتاد من قلعه گشای تو کند

💡 اشک من است هر دمی غسل ده تن زمین آه من است هر شبی قلعه گشای آسمان