فعل کمکی

{auxiliary verb} [زبان شناسی] فعلی که همراه فعل دیگری در جمله به کار می رود و مفاهیمی مانند زمان و نمود و وجه را به مفهوم جمله می افزاید

فعلی که همراه فعل دیگری در جمله به کار می‌رود و مفاهیمی مانند زمان و نمود و وجه را به مفهوم جمله می‌افزاید.

💡 (در زبان کهمره ای از فعل کمکی آسِی استفاده می‌کنند برخلاف فارسی که از فعل دار+شناسه استفاده می‌شود)

💡 مضارع مستمر: فعل کمکی (آسِی)+می+بن مضارع+شناسه

💡 فارسفارسیی ایرانی دارای برخی ویژگی‌های نوین در دستور زبان است. یکی از این وِیژگی‌ها داشتن دو زمان فعلی گذشته مستمر (دنباله‌دار) و حال ملموس (دریافتنی) است که به کمک فعل کمکی داشتن ساخته می‌شود. این دو زمان به این روش به کار برده می‌شوند.