فطفق

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
طفق (۳ بار)ف (۲۹۹۹ بار)
«طَفِق» (به اصطلاح نحویین از افعال مقاربه است و) به معنای آغاز کردن کاری است.
شروع کردن. و آن مختص به اثبات است و «ماطفق» گفته نمی‏شود. یعنی آنها را نزد من برگردانید پس شروع کرد بدست کشیدن بر ساقها و گردنهای آنها.، طه:121. شروع کردند بر عورت خویش از برگ درختان باغ می‏چسباندند. این لفظ تنها سه بار در قرآن یافته است.

💡 كتك زدن به حيوان، شير دوشيدن با ناخن بلند، بهره كشى بيش از حدّ از حيوان و هرگونه ظلمى به حيوان ممنوع است. در قرآن مى خوانيم: حضرت سليمان با آن همه عظمتش كه جنّ وانس تحت فرمان او بودند، به حيوانات ملاطفت نموده ودست مباركش را به گردن وپاى آنها مى كشيد. ( فطفق مسحاً بالسّوق و الاعناق )(169)