لغت نامه دهخدا
فضل ستای. [ ف َ س ِ ] ( نف مرکب ) ستاینده فضل و برتری کسی. آنکه دیگران را به فضل و دانش و برتری بستاید:
فضل تو همی گوید هر فضل ستایی
مدح تو همی خواند هر مدحت خوانی.فرخی.
فضل ستای
جمله سازی با فضل ستای
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 فضل تو همی جوید هر فضل ستایی مدح تو همی خواند هر مدحت خوانی
