فاراه

💡 و لقد كان بجاور فى كل سنه بحراء فاراه و لايراه غيرى .

💡 2-نهج البلاغه، 374، خطبه قاصعه: لقد كان يجاور فى كل سنه بحراء فاراه و لا يراه غيرى...

💡 (فاء) در اين جمله فصيحه است، و مى فهماند چيرهايى در وسط كلام حذف شده، چوناحتياج به ذكر آنها نبوده، و تقدير كلام (فاتاه و دعاه فاراه...)، بوده يعنى پسموسى به نزد فرعون رفت، و او را دعوت كرد، و آيت كبرايى نشانش داد).