فئام

فئام. [ ف ِ ] ( ع اِ ) گروه مردم. || گلیم که بر هودج کشند. ج، فُؤْم. ( منتهی الارب ).

گروه مردم. یا گلیم که بر هودج کشند.

💡 به امام (ع ) عرض كرديم: براى ما روايت كرده اند كه على عليه السلام چونرسول خدا صلى الله عليه وآله به نص، او را به امامت نصب فرمود، خداوند ولايتش رابر فئام كه از ملايك بودند عرضه داشت و آنها از قبولش سرباز زدند؛ خداوند نيز آنهارا مسخ كرد و به صورت وزغ در آورد

💡 1. امام صادق عليه السلام فرمودند: كسى كه به برادر مومنش در راه خدا غذا بدهد.پاداش او همچون پاداش كسى است كه فئامى از مردم را غذا بدهد. پرسيدم: فئام چيست ؟فرمودند: صد هزار نفر.