لغت نامه دهخدا
غوطه گاه. [ طَ / طِ ] ( اِ مرکب ) جای غوص و فرورفتن در آب. ( ناظم الاطباء ). جای غوطه خوردن.جای فرورفتن. رجوع به غوطه و غوته شود:
کشید از غوطه گاه اژدهاتیغ
چو برق ناف سوز از سینه میغ.حکیم زلالی ( از آنندراج ).
غوطه گاه
فرهنگ فارسی
( اسم ) محل فرو رفتن در آب جای غوطه خوردن.
جمله سازی با غوطه گاه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 مردم آبی چشمم را درین دریای اشک گاه در خون غوطه گاه از آه منبر یافتم
