غندی

لغت نامه دهخدا

غندی. [ غ َ ] ( اِ ) ابر. ( آنندراج ). ابر و سحاب. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ شعوری ).
غندی. [ غ َ ] ( اِخ ) نام دیوی از دیوان مازندران. ( فرهنگ شعوری ). نام دیوی که پدر اولاد دیو و پولاد دیو بود. رجوع به همین دو اسم شود.

جمله سازی با غندی

💡 غمی گشت از ارژنگ و دیو سپید که شد کشته پولاد غندی و بید

💡 نه سنجه بماند و نه دیو سپید نه ارژنگ و غندی و نه باربید

💡 تپه گل غندی در غرب شهر چاریکار در ولایت پروان قرار دارد و در سال ۱۳۲۴ توسط بهایی جان یکی از شاعران افغانستان به نام تپه گل غندی نام‌گذاری شده‌است.

💡 دگر دیو دستان و دیو سپید چو ارژنگ و اولاد و غندی و بید

💡 چو پولاد غندی سپهدار اوی چو بیدست و سنجه نگهدار اوی

💡 نه ارژنگ ماندم نه دیو سپید نه سنجه نه اولاد غندی نه بید