لغت نامه دهخدا
غرغرو. [ غ ُغ ُ ] ( ص نسبی ) در تداول عامه آنکه بسیار غرغر کند برای اظهار ناخشنودی. قرقرو. آنکه بسیار لندد. آنکه عادت به ژکیدن دارد و بسیار ژکد. رجوع به غرغر شود.
غرغرو. [ غ ُغ ُ ] ( ص نسبی ) در تداول عامه آنکه بسیار غرغر کند برای اظهار ناخشنودی. قرقرو. آنکه بسیار لندد. آنکه عادت به ژکیدن دارد و بسیار ژکد. رجوع به غرغر شود.
(غُ غُ ) (ص فا. ) (عا. ) آن که برای اظهار ناخشنودی بسیار غرغر کند.
( صفت ) آنکه بسیار غرغرکند برای اظهار ناخشنودی غرغری.
(عا.)
آن که برای اظهار ناخشنودی بسیار غرغر کند.
💡 لمون و ماتائو درسالهای ۱۹۷۴ و ۱۹۸۱ در فیلمهای صفحه اول و بادی بادی نیز زیر نظر بیلی وایلدر در کنار یکدیگر ظاهر شدند و حتی در پیری و در سالهای ۱۹۹۳ و ۱۹۹۵ در فیلمهای پیرمردهای غرغرو یک و دو و در سال ۱۹۹۸ در زوج عجیب ۲ نیز این همکاری را تجدید کردند.
💡 برای نخستین بار در سن چهارده سالگی (۱۹۶۹) وقتی شاگرد مدرسه بود، جلوی دوربین رفت و کارنامه سینمایی اش با بازی در یک فیلم کودکان به نام غرغروی کوچولو شروع شد که در ایام تعطیلات تابستانی تحصیلی، در آن به ایفای نقش پرداخت.