عیش ران

عیش ران. [ ع َ / ع ِ ] ( نف مرکب ) عیش کننده. خوش گذران:
هر مه که به یک وطن مه و خور
با هم چو دو عیش ران ببینم.خاقانی.

عیش کننده خوش گذران

💡 هر مه که به یک وطن مه و خور با همچو دو عیش ران ببینم

💡 به بزم شاه جهان عیش ران و شادی کن خدایگان جهان آفتاب عالم‌تاب

💡 خوش افتاده‌ستش آنجا عیش رانی فروچیده بساط شادمانی

💡 به هر جانب که رخش عیش رانی کند عیش و نشاطت همعنانی