لغت نامه دهخدا
عیب شمار. [ ع َ / ع ِ ش ُ ] ( نف مرکب ) عیب شمارنده. آنکه عیب ها و نقائص دیگران برمی شمارد:
من که چنین عیب شمار توام
در بد و نیک آینه دار توام.نظامی.
عیب شمار. [ ع َ / ع ِ ش ُ ] ( نف مرکب ) عیب شمارنده. آنکه عیب ها و نقائص دیگران برمی شمارد:
من که چنین عیب شمار توام
در بد و نیک آینه دار توام.نظامی.
عیب شمارنده آنکه عیب ها و نقائص دیگران بر می شمارد
💡 پیشه تو عیب هنرپیشگان عیب شمار هنراندیشگان
💡 آن هنر اندیش شود نامدار کش تو کنی عیب شماری شعار