لغت نامه دهخدا
عیب سوز. [ ع َ / ع ِ ] ( نف مرکب ) عیب سوزنده. ازبین برنده عیب. سوزنده نقص و عیب:
خامشی او سخن دلفروز
دوستی او هنر عیب سوز.نظامی.
عیب سوز. [ ع َ / ع ِ ] ( نف مرکب ) عیب سوزنده. ازبین برنده عیب. سوزنده نقص و عیب:
خامشی او سخن دلفروز
دوستی او هنر عیب سوز.نظامی.
عیب سوزنده از بین برنده عیب سوزنده نقص و عیب
💡 خامشی او سخن دلفروز دوستی او هنر عیب سوز