عورتی

عورتی. [ ع َ / عُو رَ تا ] ( اِخ ) عورتا. رجوع به عورتا شود.

عورتا

💡 زار می‌گفت ای خدای کارساز عورتی‌ام مانده از هر کار باز

💡 عورتی گر زین پشیمانی خورد کی توان گفتن ز نادانی خورد

💡 عورتی را زهره کردن مسخ بود خاک و گل گشتن نه مسخست ای عنود

💡 طمع مدار که در حشر حله ها پوشی نکرده رحمت بر عورتی که عریان است

💡 بی عمل رفتن به محشر آنچنان دان کز قیاس عورتی را بر ملای خلق عریان داشتن

💡 عورتی را کودکی گم گشته بود دل از آن دردش بخون آغشته بود