لغت نامه دهخدا
عمادده. [ ع ِ دِه ْ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان صحرای باغ، بخش مرکزی شهرستان لار. واقع در 78هزارگزی جنوب باختر لار، و در کنار راه فرعی لار به سمیرم. ناحیه ای است جلگه و دارای آب و هوای گرم و مالاریائی و 1032 تن سکنه. آب آن از چاه و باران تأمین میشود. و محصول آن خرما است. اهالی به زراعت اشتغال دارند و صنعت دستی آنان چادرشب بافی است. این ده دارای پاسگاه ژاندارمری است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 7 ). مؤلف «فارسنامه ناصری » نام این ده را «عماده ده » گفته و آن را دهی از ناحیه مضافات لار، ازبلوک لارستان، از بلوکات فارس شمرده است. و گوید که این ده نه فرسخ مغربی شهر لار واقع است. رجوع به فارسنامه ناصری، بلوکات فارس، بلوک لارستان ص 291 شود.