عصیت

💡 گفتا بسرّ وی ندا آمد که: هذا التّوحید، فأین العبودیّة، آنچه گفتی عین توحید است، و سزای خدایی ماست. نشان بندگی خویش بیار تا چیست؟ فقال الرّجل یا ربّ یا ربّ، انا عصیت، انا اذنبت، انا سألت. بار خدایا از من آن آید که از من سزد! بار خدایا بد عهد و بیوفاء و جفاکار و هر چه بتر هستیم.

💡 در آموزه‌های اخلاقی و مذهبی، عصیت از دستورات الهی به عنوان یکی از گناهان بزرگ که منجر به آسیب روحی انسان می‌شود، یاد شده است.

💡 برخلاف تصور عمومی، عصیت لزوماً به معنای شورش علیه حکومت نیست، بلکه می‌تواند به معنای نافرمانی از اصول اخلاقی و انسانی نیز باشد.

💡 نویسندگان بزرگ تاریخ، پیامدهای اجتماعی و سیاسی عصیت در برابر قوانین عادلانه را در آثار خود با دقت و ظرافت بسیار زیادی تحلیل کرده‌اند.