عزل پذیر

عزل پذیر. [ ع َ پ َ ] ( نف مرکب ) عزل پذیرنده. قابل عزل شدن. شایسته برکناری. درخور عزل. || قبول برکناری کننده. که عزل و برکناری را بپذیرد:
تا بر این است ره و سیرت تو
نیست این دولت تو عزل پذیر.سوزنی.سپه آورد رُخَت، مورچه مشکین پر
تا تو از مملکت حسن شوی عزل پذیر.سوزنی.به وزارت نشسته خوشدل و شاد
وز امارت نگشته عزل پذیر.سوزنی.

عزل پذیرنده قابل عزل شدن

💡 بوزارت نشسته خوشدل و شاد وز امارت نگشته عزل پذیر

💡 تا چنین است ره و سیرت تو نبود دولت تو عزل پذیر