دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] جوهری، عبدالرحمان بن اسحاق، محدّث، قاضی و فقیه حنفی قرن سوم و چهارم است.
کنیه وی ابوعلی است و او را سامرّی و سَدوسی نیز خوانده اند.
جوهری در سامرا به دنیا آمد.
تاریخ تولد او را، به اختلاف، ۲۵۰، ۲۵۱ و ۲۵۵ ذکر کرده اند.
فعالیت علمی
از دوران کودکی و تحصیلات او اطلاع چندانی در دست نیست.
مهم ترین استادانش در حدیث، علی بن حرب (متوفی ۲۶۵) و محمدبن عبداللّه بن عبدالحکم (متوفی ۲۶۸) بوده اند.
جوهری بیشتر آثار محمدبن ادریس شافعی را نزد ربیع بن سلیمانِ جیزی شاگرد و راوی معتبر شافعی (متوفی ۲۷۰) آموخت.
جوهری حوزه درس پر رونقی داشت و برخی، از جمله ابوالقاسم طَبَرانی (متوفی ۳۶۰) و ابوبکر محمدبن ابراهیم بن مُقْری (متوفی ۳۸۱)، از او حدیث نقل کرده اند.
فعالیت اجتماعی
وی در مصر به منصب قضا رسید، پس از آن که مقتدر عباسی، هارون بن ابراهیم بن حَمّاد (متوفی ۳۲۸) را به جای عبداللّه بن ابراهیم بن مُکَرم به منصب قضا گمارد.
جوهری و احمدبن علی، معروف به ابوعلی صغیر، مشترکاً نایب هارون در مصر شدند.
مدتی نیز جوهری، به تنهایی نایب هارون در امر قضا بود.
برخی بر آن اند که وی در واقع جانشین و گماشته احمد برادر هارون بود که او منصب نیابت قضای مصر را برعهده داشت.
مذهب
...
