لغت نامه دهخدا
ظرف شب. [ ظَ ف ِ ش َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) اصیص. ظرفی که در اطاق شب هنگام برای ادرار بول پیران و بیماران به کار است.
ظرف شب
فرهنگ فارسی
اصیص ظرفی که در اطاق شب هنگام برای ادرار بول پیران و بیماران بکار است.
جمله سازی با ظرف شب
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 پس لازم است انسان در ايستگاه نياز و درماندگى توقف نمايد و از نفس خود نشانه وشاخص عبوديت را آشكار كند و به خداوند صاحب عزت روى نمايد و به ساحت كبريايى وعظمت خداوند متوجه شود و به اسماى حسناى و صفات الهى ووسائل دعا نزديكى جويد و در ظرف شبان و روزان و ماه ها و سالها به وسيله مراقبت متوسل به خداوند متعال گردد وخود را در مسير نسيم هاى دلنواز و روح انگيز ساحتقدسش قرار دهد