طیع

💡 طیع کمال از آن لب جامیست به لطافت جز باده هر چه گویند او را فرو نیاید

💡 چنین‌گر طیع‌بیدر‌ت‌به‌خورد و خواب‌می‌سازد به چشمت اشک را هم‌گوهر نایاب می‌سازد

💡 بهار از رشک طیع او همیشه اشکبار آید صبا از شرم خلق او همیشه ناتوان خیزد

💡 بوی نگرفته هنوز، از تن و از جامۀ او او بر آن طیع بود کین که زمن خواهد خواست ؟

💡 هر کجا بی اثر طیع تو، آتش بارد هر کجا بی نسق حکم تو، ویران گردد