لغت نامه دهخدا
طنک. [ طَ ] ( اِ ) صدا و آواز. ( غیاث ) ( آنندراج ).
طنک
فرهنگ فارسی
گستردنی
جمله سازی با طنک
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بدو گفتند بر شو طنک کن باز که تا بی دردسر گردی سرافراز
