طرو

طرو. [ طُ رُوو ] ( ع مص ) از دور درآمدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). یقال: طرا طُرُوّاً؛ از دور درآمد. ( منتهی الارب ). آمدن از جای دور. ( منتخب اللغات ).

از دور در آمدن

[ویکی الکتاب] تکرار در قرآن: ۲(بار)

💡 لب ملوک همی بوسه بر بساطش داد هنوز ناشده از لب طروات لبنش