صنعت سخن

صنعت سخن. [ ص َ ع َ ت ِ س ُ خ َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از شعر است و آن کلامی باشد موزون. ( برهان ). رجوع به شعر شود.

کنایه از شعر است و آن کلامی باشد موزون

💡 که گوهربند بنیادی نهادی در آن صنعت سخن را داد دادی

💡 به صنعت سخن را که آراستی چه حاصل چو خالیست از راستی

💡 سخن قوت دل هر خرده دانست ولی صنعت سخن را جان جانست