شیرین دهنی
مترادفها
خوشگوی، خوشسخن
متضادها
تلخ دهنی
لغت نامه دهخدا
شیرین دهنی. [ دَ هََ ] ( حامص مرکب ) صفت شیرین دهن. داشتن دهان زیبا و سخن خوش و شیرین. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به شیرین دهان و شیرین دهن شود.
فرهنگ فارسی
صفت شیرین دهن داشتن دهان زیبا و سخن خوش و شیرین.
جمله سازی با شیرین دهنی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در وهم نیاید که چه شیرین دهنی اینست که دور از لب و دندان منی
💡 شیرین دهنی چون قندو لعلی چو نبات گوی زنخی چو قطره آب حیات
💡 شد صید دلم بستهٔ فتراک سواری شیرین دهنی، لب شکری، بوسه شکاری
💡 شیرین دهنی که از لبش جان میریخت کفرش ز سرِ زلفِ پریشان میریخت
💡 من به حسرت شکنی منتظر بوی یمن او به شیرین دهنی، خسرو خوبان طراز
💡 گفته جامی ازان همچو شکر شیرین است که ز شوق لب شیرین دهنی می گوید
💡 او با آن شیرین دهنی و صحبتهای دلنشین خود توانست در کوتاهترین زمان ممکن، اعتماد تمامی حاضران در جلسه مهم سازمان را به خوبی جلب نماید.
💡 همیشه سعی کن که با شیرین دهنی و کلمات مهربان با اطرافیان خود برخورد کنی تا محبت و دوستی میان شما همیشگی و پایدار بماند.
💡 آن فروشنده با شیرین دهنی و برخورد بسیار گرمش، مشتریان زیادی را به سمت مغازه کوچک خود در گوشه بازار هدایت میکرد و سود خوبی میبرد.