لغت نامه دهخدا
شکوه بردن. [ ش َ / ش ِ وَ / وِ ب ُ دَ ] ( مص مرکب ) شکایت بردن. شکایت کردن:
نتوان به فلک شکوه ز بیدادقضا برد
از شیشه ما دهشت این سنگ صدا برد.صائب تبریزی ( از آنندراج ).
شکوه بردن. [ ش َ / ش ِ وَ / وِ ب ُ دَ ] ( مص مرکب ) شکایت بردن. شکایت کردن:
نتوان به فلک شکوه ز بیدادقضا برد
از شیشه ما دهشت این سنگ صدا برد.صائب تبریزی ( از آنندراج ).
شکایت بردن شکایت کردن.
💡 شکوه بردن به در آنکه غبار در او از شرف غالیه طره حور العین است