واژه «شکرشکر» در زبان فارسی یک تعبیر ادبی و توصیفی است که برای بیان شدت شیرینی، لطافت و دلنشینی به کار میرود و بیشتر در متون کهن و شعر فارسی دیده میشود. این واژه از تکرار واژه «شکر» تشکیل شده است و در اصل برای تأکید بر مفهوم شیرینی و دلپذیری به صورت اغراقآمیز استفاده میشود. هنگامی که گفته میشود چیزی شکرشکر است، منظور این است که آن چیز بسیار شیرین، بسیار خوشطعم یا از نظر معنوی بسیار دلنشین و گوارا است. در کاربردهای ادبی، این واژه علاوه بر معنای واقعی شیرینی، میتواند برای توصیف زیبایی، جذابیت و لطافت چهره، سخن یا رفتار نیز به کار رود. در برخی متون قدیمی، «شکرشکر» به صورت کنایهای برای بیان نهایت دلربایی و شیرینی لب یا سخن معشوق استفاده شده است. این واژه در واقع نوعی اغراق هنری در زبان فارسی محسوب میشود که با تکرار یک واژه، شدت معنا را افزایش میدهد. در برابر آن، مفاهیمی مانند تلخی، ناخوشایندی یا زنندگی قرار میگیرد که نشاندهنده نبود لطافت و شیرینی است. در زبان ادبی، چنین ترکیباتی برای ایجاد تصویرسازی قویتر و تأثیرگذاری بیشتر بر مخاطب به کار میروند. بنابراین، «شکرشکر» به معنای بسیار شیرین، دلنشین و فوقالعاده خوشایند است که در ادبیات فارسی برای تأکید بر شدت زیبایی و شیرینی یک چیز استفاده میشود.
شکر شکر
لغت نامه دهخدا
شکرشکر. [ ش َ ک َ ش ِ ک َ ] ( نف مرکب ) که شکر را شکار کند. که رونق بازار شکر بشکند. کنایه است از سخت شیرین و شکرین:
هست گویی زمرّد و مرجان
خط سبز و لب شکرشکرش.ابورجاء غزنوی.
فرهنگ فارسی
که شکر را شکار کند که رونق بازار شکر بشکند.
جمله سازی با شکر شکر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 شکر شکر او چه شیرین است شکر گویم که شکّرم این است
💡 شکر شکر چه بخندد به روی من دلدار به روی او نگرم وارهم ز رو و ریا
💡 ببریدهای از شکر از آن مینالی وین طرفه که بی شکر شکر میخایی
💡 حلاوتست بلفظ ملیح در شکر که بی حلاوت نفس شکر شکر نبود
💡 چون بیند او مرا که من غمگینم پنهان پنهان شکر شکر میخندد
