شکر خواره

شکرخواره. [ ش َ ک َ خوا / خا رَ / رِ ] ( نف مرکب ) شکرخوار. شکرخای. ( یادداشت مؤلف ):
شکربوزه با نوک دندان براز
شکرخواره را کرده دندان دراز.نظامی.و رجوع به شکرخوار و شکرخای شود.

شکر خوار شکرخای

💡 تو همی تلخ کنی عیش خود از جسم و بروح طوطیانند شکر خواره ز وصل شکران