شهادت زنان

[ویکی فقه] در ادیان و شرایع گذشته برخرد مختلفی در باه شهادت زنان صورت گرفته است.
مساله عدم پذیرش شهادت زنان از قدیم در میان ادیان و شرایع مطرح بوده است. شریعت یهود گواهی زنان را مطلقا نپذیرفته است و بعضی با احتیاط پذیرفته اند. قانون بعضی کانتون های سویس در اوائل قرن نوزدهم مانند حقوق اسلامی شهادت دو زن را به جای یک مرد در بعضی موارد قبول می کند. در قانون قدیم فرانسه گواهی زن با مرد برابر نبود. قانون ناپلئون نیز پیش از تعدیلهایی که در اواخر قرن پیش در آن انجام شد در وصیت و بعضی اسناد مربوط به احوال شخصیه فقط شهادت مردان را پذیرفته بود. اگر چه در اصلاحات دسامبر ۱۸۹۷ تفاوت میان زن و مرد در امر شهادت برداشته شد. و در مواد ۳۷ و ۹۸۰ عدم تفاوت از نظر جنسیت صریحا قید گردید.
← گواهی زنان در قرآن
۱. ↑ الموطا (شرح آن، تنویر الحوالک سیوطی، ج۲، ص۱۰۸) مالک.۲. ↑ حاشیه الام، شافعی، ج۶، ص۱۵۶.۳. ↑ صحیح مسلم، ج۵، ص۱۲۸.۴. ↑ نیل الاوطار، ج۸، ص۲۸۵.۵. ↑ شرح عینی بربخاری، ج۱۳، ص۲۴۴.۶. ↑ شرح نووی بر مسلم، ج۱۲، ص۴.۷. ↑ کتاب المقارنات و المقابلات، حافظ صبری، ماده ۵۱، به نقل از فلسفة التشریع فی الاسلام، صبحی محمصانی، ص۲۳۶.۸. ↑ بقره/سوره۲، آیه۲۸۲.
قواعد فقه، یزدی، سید مصطفی محقق داماد، ج۳، ص۶۴.
...

💡 مساءله 7 - هر جا كه شهادت زنان به تنهائى و بدون ضميمهمردان قبول باشد با كمتر از چهار نفر قبول نيست، بله شهادت يك زن بدون سوگند دريك چهارم ميراث مولودى كه گريه پس از تولدش شنيده شده و يك چهارم وصيتقبول است، و شهادت دو نفر زن در نصف آن مال و سه نفر در سه چهارم آن و چهار زن درهمه آن قبول است، و در اين مسئله مرد ملحق به زن نيست و با شهادت او به هيچ وجه چيزىثابت نمى شود.

💡 يك فرع: كسى كه عورت خود را با دست يا اعضاى ديگر بمالد تا منى از آن خارج شودحاكم تعزيرش مى كند و مقدار عقوبت او بنظر حاكم است، و اين جرم با شهادت دو شاهدعادل و با اقرار مرتكب ثابت مى شود ولى با شهادت زنان نه بتنهائى و نه بانضمامشهادت مرد ثابت نمى شود. و اما عقوبت دفاعى مسائلش درذيل كتاب امر بمعروف و نهى از منكر گذشت.

💡 مساءله 7 - در موارد و مسائلى كه شهادت زنان به تنهائى و يا باانضمام مردان پذيرفته نيست در شهادت بر شهادت نيز پذيرفته نيست، ولى آيا درمسائلى كه شهادت آن پذيرفته است شهادت بر شهادت نيز پذيرفته هست يا نه ؟ اشبهآنست كه بگوئيم پذيرفته نيست.

💡 مساءله 6 - بعضى از حقوق آدمى حقوقى است كه هم با شهادت مردانثابت مى شود و هم با شهادت زنان و هم با تركيب از آن دو، ضابطه آن عبارتست از هرواقعه و حادثه و هر چيزى كه غالبا آگاه شدن مردان از آن دشوار است، مانند ولادت وبكارت و حيض و عيب هاى باطنى مخصوص زنان مانند قرن (استخوان زيادى ) و رتق(گوشت زيادى ) و زخمى كه در فرج زنان پيدا مى شود، نه عيب هاى ظاهر نظيرشل و كور بودن.