شمشیر بند

شمشیربند. [ ش ِ / ش َ ب َ] ( نف مرکب ) آنکه به خود شمشیر بندد. ( یادداشت مؤلف ). که شمشیر بر کمر دارد. || ( اِ مرکب ) بند شمشیر. حماله سیف. ( یادداشت مؤلف ):
در مصاف قضا به خون عدوش
تا به شمشیربند گلگون باد.انوری.

آنکه به خود شمشیر بندد که شمشیر بر کمر دارد.

💡 اگر بُرند، به شمشیر بند از بندم به تیغم ار بنمایند تارتار، اوتار

💡 لیک درین خطهٔ شمشیر بند بر تو کنم خطبه به بانگ بلند

💡 بدوگفت: کای شیر شمشیر بند مبادا ز چشم بدانت گزند