لغت نامه دهخدا
( شرفیة ) شرفیة. [ ش َ فی ی َ ] ( ع اِمص ) شرافت و رفعت. ( از ناظم الاطباء ). || نجابت و اصالت. ( ناظم الاطباء ).
( شرفیة ) شرفیة. [ ش َ فی ی َ ] ( ع اِمص ) شرافت و رفعت. ( از ناظم الاطباء ). || نجابت و اصالت. ( ناظم الاطباء ).
شرفیه ( به عربی: شرفیة ) یک منطقهٔ مسکونی در عراق است که در استان نینوا واقع شده است. شرفیه ۵۰۰ نفر جمعیت دارد.
💡 دو خاورشناس معروف فرانسوی به نامهای بارون کارا دو وو و بارون رودولف درلانژه در سال ۱۹۳۷ م. رسالهٔ شرفیه را به فرانسوی ترجمه کردند (اولی بهطور مختصر و دومی به تفصیل). این ترجمهها باعث شده که رسالهٔ شرفیه نزد اروپاییان اثری شناخته شده باشد.
💡 رسالهٔ شرفیه به زبان عربی نوشته شده و شامل پنج مقاله است به این عناوین:
💡 به عقیدهٔ عبدالقادر مراغهای، رسالهٔ درة التاج لغرة الدباج از قطبالدین شیرازی در واقع شرحی است بر رسالهٔ شرفیه. مبارکشاه بخاری نیز بر آثار ارموی از جمله رسالهٔ شرفیه شرحی نوشتهاست.
💡 بین نگارش الأدوار و رسالهٔ شرفیه حدود ۳۰ سال فاصله است و رسالهٔ شرفیه از بعضی جهات مبسوطتر از الأدوار است اما با این حال کمتر از آن مورد توجه بودهاست.