شاپور خوره

شاپورخوره. [ خُوَ / خ ُ رَ ] ( اِخ ) ( کوره... ) این کوره منسوب است به شاپوربن اردشیربن بابک و اصل این کوره بشاوپور است. ( فارسنامه ابن البلخی چ لیسترنج و نیکلسون ص 141 ). و رجوع به همین کتاب ص 165 و 167 و بشاپور و بشاوپور وبشاوور و بیشاپور و شاپور ( شهر ) و شاپور خره شود.

این کوره منسوب است بشاپور بن اردشیر بن بابک و اصل این کوره بشاپور است.

شاپور خورّه
(یا: شاپور خُرّه) کوچک ترین ولایت پنج گانۀ قدیم فارس واقع در جنوب ایران. مهم ترین شهرهای آن عبارت اند از شاپور، کازرون، نوبندگان، و جرّه.

💡 ابن بلخى در فارسنامه گويد: (ولايت پارس را پنج كورتست و هر كورتى به پادشاهى كه نهاد آن كورت به آغاز او كرده است، باز خوانده اند. بر اين جملت كوره اصطخر، كوره دارا بجرد، كوره اردشير خوره، كوره شاپور خوره و كوره قباد خوره ) ودرباره هركدام توضيح مى دهد. درباره اردشير خوره گويد: (اين كوره منسوب بهاردشير بن بابك و مبداء به عمارت فيروز آباد است.) سپس شهرهاى آن را ذكر نموده،مى گويد: (جزايرى كه به آن منتهى مى شود جزيره لار، جزيره افزونى، و جزيره قيس است ). (584)