سپهر ازرق

سپهر ازرق. [ س ِ پ ِ رِ اَ رَ ]( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از آسمان:
نیست همتای تو در ظل سپهر ازرق
این نه زرقست بدین گفته نیَم زرق فروش.سوزنی.

کنایه از آسمان

💡 سپهر ازرق داند که من چو کین ورزم به روی هرمز وکیوان همی‌کشم خنجر

💡 ز غیرت و حسد فرش اَزرَقَش صدره سپهر ازرق بر خویشتن بجوشیده