سوره قارعه

[ویکی فقه] سوره قارعه، یکصد و یکمین سوره قرآن کریم بوده و در مکه نازل شده است.
«قارعه» به معنای کوبنده و از نام های قیامت است که در سه آیه اول آمده است؛ به همین جهت برای نام سوره برگزیده شده است. قیامت، کوبنده دل ها با ترس و کوبنده دشمنان خدا با عذاب است. در این سوره از قیامت و حالت خوشی نیکوکاران و ناراحتی بدکاران سخن گفته شده است. بدین سان، مضمون این سوره تهدید به عذاب قیامت و بشارت به ثواب آن است، ولی جانب تهدیدش بر بشارتش می چربد. گفته شده: سوره در مکه نازل شده است.
ویژگی های سوره
۱. یازده آیه به عدد کوفی، ده آیه به عدد حجازی، هشت آیه به عدد بصری و شامی، ۳۶ کلمه و ۱۵۰ یا ۱۶۰ حرف دارد.۲. در ترتیب نزول، سی امین و در قرآن کریم یکصد و یکمین سوره است.۳. پس از سوره قریش و پیش از سوره قیامت در مکه پیش از هجرت نازل شد و هیچ آیه مدنی ندارد.۴. از نظر کمیت؛ از سوره های مفصل و از نوع قصار آن است.۵. در این سوره، نسخی صورت نگرفته است.
پیام های سوره
۱. قیامت حادثه ای است بزرگ و کوبنده؛۲. وحشت و سرگردانی انسان ها در قیامت؛۳. سنجش اعمال با میزان مخصوص در قیامت.
[ویکی شیعه] سوره قارعه صد و یکمین سوره و از سوره های مکی است که در جزء سی ام قرآن جای دارد. نام سوره از واژه «القارعه» در آیه اول گرفته شده که یکی از نام های قیامت و به معنای کوبنده است. سوره قارعه درباره قیامت و وقایع آن است و از پاداش کارهای نیک و مجازات گناهان سخن می گوید. در روایات آمده است، هر کس این سوره را تلاوت کند، پرونده (اعمالش) در روز قیامت پربار خواهد بود.
نام سوره از واژه «القارعه» در آیه اول گرفته شده است. که از نام های قیامت است. قارعه به معنای زدن بسیار سخت است و قیامت را بدین سبب قارعه نامیده اند که دل ها را با وحشت شدیدش و دشمنان خدا را با عذابش می کوبد.
سوره قارعه جزو سوره های مَکّی و در ترتیب نزول سی امین سوره ای است که بر پیامبر(ص) نازل شده است. این سوره در چینش کنونی مُصحَف، یکصدویکمین سوره قرآن است و در جزء سی ام قرار دارد.
[ویکی اهل البیت] سوره قارعه صد و یکمین سوره از قرآن است و دارای 11 آیه است.
سوره قارعه مکی است.این سوره در ترتیب مصحف صد و یکمین سوره و در ترتیب نزول سی امین سوره قرآن کریم است که پیش از آن سوره قریش و پس از آن سوره قارعه نازل شده است.
این سوره شامل یازده آیه کوفی و حجازی و هشت آیه بصری و شامی است. اختلاف آیات آن در سه آیه است: «الْقارِعَةُ» اوّل کوفی است، «ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ» و «خَفَّتْ مَوازِینُهُ» هر دوی آنها حجازی و کوفی است.
در حدیث ابی بن کعب است که هر کس آن را قرائت کند خداوند پرونده او را در روز قیامت به سبب آن سنگین نماید.
عمرو بن ثابت از امام باقر علیه السلام روایت نموده که فرمودند: هر کس سوره «القارعه» را تلاوت کند خداوند او را از فتنه دجال که به او ایمان آورد، و از چرک دوزخ در روز قیامت در امان قرار دهد.

💡 در بخش داخلی این اثر نفیس، کتیبه‌هایی با عناوین آیه‌الکرسی، انا فتحنا، سوره حمد، سوره نصر، سوره ناس و سوره قارعه مشاهده می‌شود و در بخش بیرونی، آیه و ان یکاد، اسامی دوازده معصوم، دعای نادعلی، آیه‌های قرآنی و دوازده صورت فلکی حک شده‌است.

💡 در اين مورد به شمارى از آيات و روايات، تمسك مى شود. از آنجا كه در دو بخشگذشته، آيات مربوط به ((احباط و تكفير)) بهتفصيل، مورد بررسى قرار گرفت، از تكرار آن صرف نظر مى شود و در اين قسمتفقط به بررسى بعضى از آيات كه ممكن است در خصوص ((موازنه )) به عنواندليل مطرح شود اكتفا مى گردد. در سوره قارعه مى خوانيم:

💡 پيامبر مهربان (صلى الله عليه وآله ) كه همواره جوياىحال ياران خود مى شد، دريافت كه يكى از يارانش بيمار و بسترى شده است، به عيادتاو رفت و در بالينش نشست و پس از احوالپرسى، بيمار گفت: نماز مغرب را با شما بهجماعت خواندم، شما سوره قارعه را خواندى، آن چنان تحت تاثير قرار گرفتمكه به خدا عرض كردم: اگر در نزد تو گنهكارم، طاقت عذاب آخرت را ندارم، در هميندنيا مرا عذاب كن، اكنون مى بينى كه بيمار شده ام.

💡 1. امام باقر عليه السلام فرمودند: كسى كه سوره قارعه را زياد بخواند، خداوندعزوجل او را از فتنه دجال و ايمان به دجال و نيز در روز قيامت از چركهاى جهنم مصون مىدارد، ان شاء الله.

💡 ثواب قرائت سوره قارعه   حديث: 1 بهذاالاسناد عن الحسن عناسماعيل بن زبير عن عمرو بن ثابت عن ابى جعفر عليه السلامقال من قرا و اكثر من قراءه القارعه آمنه اللهعزوجل من فتنه الدجال ان يومن به و من قيح جهنم يوم القيامه ان شاء الله.

💡 در آيه بعد براى تكميل بحث رستاخيز، اشاره به مساله سنجشاعمال مى كند كه نظير آن در سوره هاى ديگر قرآن از جمله در سوره مؤ منون آيه 102 و103 و سوره قارعه آيه 6 و 8 آمده است.