سنگین دلی

سنگین دلی. [ س َ دِ ] ( حامص مرکب ) حالت سنگین دل. سخت دلی:
که چون بی شاه شد شیرین دلتنگ
بدل برمیزد از سنگین دلی سنگ.نظامی.

سنگدلی.
حالت سنگین دل سخت دلی

💡 کرد کاری آسمان الحق که با سنگین دلی صبحدم از هر چه کرد آن شب، پشیمان دیدمش!

💡 مرا خود شیشه دل می خورد بر سنگ ناکامی تو را در مکتب سنگین دلی استاد حاجت نیست

💡 سنگین دلی و گرنه ازان لعل آبدار صد تشنه را به آب بقامی توان رساند

💡 سنگین دلست مادر او ز ینسبب بود سنگین دلی چو مادر خود گشته در نما

💡 خط از سنگین دلی گفتم برآرد لعل دلبر را ندانستم رگ گردن شود این رشته گوهر را

💡 بس که کردم سازگاری، غم به آن سنگین دلی می کند اکنون پرستاری مراغمخواروار