سنگه

لغت نامه دهخدا

سنگه. [ س َ گ َ / گ ِ ] ( اِ ) خارپشتی که خارهای خود را مانند تیر اندازد. ( برهان ) ( آنندراج ). خارپشت. ( اوبهی ) ( مجمع الفرس ). جانوری است از سگ کوچکتر خارهای چون تیر دارد و بمردم اندازد. ( صحاح الفرس ) تشی. سفر. مرزنگوش. پیهن. ( یادداشت بخط مؤلف ):
تو این رو سوی پارسی چون کشی
یکی سنگه خواندش و دیگر تشی.اسدی.|| درخت به است که در رامسر نام سنگه بوی دهند. ( جنگل شناسی ساعی ص 242 ).

فرهنگ فارسی

خار پشتی که خارهای خود را مانند تیر اندازد خار پشت

دانشنامه عمومی

سنگه ( به ایتالیایی: Seneghe ) یک کومونه در ایتالیا است که در استان اریستانو واقع شده است. سنگه ۵۷٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۹۴۴ نفر جمعیت دارد.

جمله سازی با سنگه

💡 کره سنگه دشت، بارگیرمه خاطِر تو اراده به کوه دارمه، نَشُومَهْ بی تو

💡 چی بُولارجونْ، مازندرون بئی بو کَرِه سنگه دشت چادرْ اَلْووُن بئی بو

💡 «اَتَل متل توتوله، آسِدعلی چه‌جوره؟ یه ریش داره تا سینه، سینهٔ پُر زِ کینه؛ قلبش مثالِ سنگه، حرف‌هاش همه جفنگه»

💡 دل سنگه منی،اُوچییِهْدارنه مه چِشْ؟ دلْ اوُئه منی، چیوَرْ نمیرْنِهْ آتَشْ؟

💡 منْ تنه نوم ره ورمه هر روزه سی جا تو سنگه دلْ مه نوم ره زبون گنی؟ نا

کاباره یعنی چه؟
کاباره یعنی چه؟
افتخار یعنی چه؟
افتخار یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز