لغت نامه دهخدا
سنگ پستان. [ س َ پ ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) سپستان و آن دارویی باشد معروف. ( برهان ). رجوع به سپستان شود.
سنگ پستان. [ س َ پ ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) سپستان و آن دارویی باشد معروف. ( برهان ). رجوع به سپستان شود.
( اسم ) درختی است از تیره گاو زبانیان که دارای برگهای متناوب و گاهی متقابل است. پهنک برگها قلبی شکل و مضرس میباشد میباشد. گلهایش پیوسته جام و سفید یا زردند. میوه اش بشکل آلبالوست و از آن شیره ای لزج و بیمزه استخراج کنند که در تداوی جهت رفع اسهال و ناراحتیهای دستگاه تنفس و سرفه بکار میرود. ارتفاع آن در گونه ها به ۹ متر میرسد اطبائ الکلبه دبق مخاطه مخیطا.
سپستان و آن دارویی باشد معروف
💡 مهر چیست از سنگ پستان ساختن طفل خود را هر دو کیهان ساختن