سقف مینا

سقف مینا. [ س َ ف ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از آسمان. || درختان بزرگ و سایه دار. ( برهان ) ( آنندراج ).

کنایه از آسمان یا درختان بزرگ و سایه دار.

💡 پادشاه ملک دانش شهریار تخت فضل آنکه علمش طرح این نه سقف مینا ریخته

💡 اشک خون آلوده ی من با شفق همدم شود آه مینا گون من زین سقف مینا بگذرد

💡 از تست نفس بتکده، چون مسجد اقصی شده وین عقل چون قندیل را بر سقف مینا می‌کشی

💡 آه دردآلود من از سقف مینا بگذرد وآب چشمم در غمش از موج دریا بگذرد

💡 سقف مینا گرچه بس عالیست پیش چشم تو لیک پیش رفعتش بد سقف مینا دور دور

💡 هم نماند ضایع آخر ناله های زار من زآنکه آهم صبحدم از سقف مینا بگذرد