سرخره

لغت نامه دهخدا

سرخره. [ س ُ خ ِ رَ / رِ ] ( اِ مرکب ) سرخزه. سرخژه. سرخیژه. سرخچه. رجوع کنید به سرخیژه. ( حاشیه برهان قاطع چ معین ). نوعی از حصبه باشد و با زای نقطه دار هم آمده است. ( برهان ) ( آنندراج ).نوعی از علت دمیدگی که بیشتر کودکان را بر روی دمد.به تازیش حصبه و هند بودری نامند و آن را سرک و شرک نیز گویند. ( شرفنامه منیری ). سرخجه. ( جهانگیری ).
سرخره. [ س َ خ ِ رِ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان شبانکاره بخش برازجان شهرستان بوشهر. دارای 200 تن سکنه. آب آن از چاه و محصول آن غلات است. اهالی به کشاورزی گذران میکنند. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 7 ).

جمله سازی با سرخره

💡 سرخره سفلی، روستایی از توابع بخش چم خلف عیسی شهرستان هندیجان در استان خوزستان ایران است.

💡 سرخره علیا، روستایی از توابع بخش چم خلف عیسی شهرستان هندیجان در استان خوزستان ایران است.