سرای درنگ

سرای درنگ. [ س َ ی ِ دِ رَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) جای باش. جای آرامش. اقامتگاه. منزلگاه:
اگر شارسان از بر کوهسار
سرای درنگ است و جای شمار.فردوسی.چنین تا رسیدند نزدیک گنگ
که آن بود خرم سرای درنگ.فردوسی.

جای باش جای آرامش اقامتگاه

💡 که کس را بدین گیتی امّید نیست سرای درنگی و جاوید نیست

💡 چنین تا رسیدند در شهر گنگ کزان بود خرم سرای درنگ

💡 شده تیره اندر سرای درنگ میان کرده باریک و دل کرده تنگ

💡 شنیدیم اندر سرای درنگ نهان در تن مرد باشد پلنگ

💡 چه سازی درنگ اندرین جای تنگ که شد تنگ بر تو سرای درنگ