سخت دلی

سخت دلی. [ س َ دِ ] ( حامص مرکب ) قساوت. سنگین دلی: و از جمله بی رحمی و سخت دلی او یکی آن که زادان فرخ را... ( فارسنامه ابن البلخی ص 107 ).
کاین سخت دلی و سست مهری
جرم از طرف تو بود یا من.سعدی.

قساوت سنگین دلی

💡 تیشه با سخت دلی می نهد انگشت بگوش نتواند که بدرد دل فرهاد رسد

💡 از سخت دلی بر دل این محنت کش آتش زده با قول رقیب آن مهوش

💡 بتان که اهل تعلق به قید شان بندند غریب سخت دلی چند سست پیوندند

💡 بدیده رویش از پوست چون برون ندوید؟ چه سخت سخت دلی داشت در میان انگور

💡 دل ببری، تن بزنی، اینت بلائی که توئی شوخ رگی، سخت دلی سست وفائی که توئی

💡 ز آهن پری به طبع گریزد تو ای پری چندین چرا به سخت دلی همچو آهنی