سبک اسلحه

۱. (نظامی ) سربازانی که سلاح سبک مانند تفنگ و مسلسل دارند.
۲. [قدیمی] سربازانی که شمشیر، کمان، و نیزه داشتند.

( صفت ) سرباز یا واحدی که با اسلحه خفیف مجهز است مقابل سنگین اسلحه.

💡 کوروش بزرگ از آن‌ها در محاصرهٔ بابل یاری خواست و آن‌ها ۲۰۰۰۰ پیاده‌نظام سبک اسلحه و ۴۰۰۰۰ سوار به یاری او فرستادند ولی خشایارشا هنگام لشکرکشی به یونان هیچ کمکی از گیل‌ها دریافت ننمود.

💡 اقرار علی اف، کادوسیان را در زمرهٔ ساتراپ یازدهم می‌داند که بیست هزار سرباز سبک اسلحه و چهار هزار سواره نظام داشتند. به نوشتهٔ استرابون آن‌ها در پرتاب نیزه مهارت خاصی داشتند.