سایگون

سایگون. [گُن ْ ] ( اِخ ) سگون. شهری است از هندوچین پایتخت کوشین شین در جنوب ویتنام.دارای 446000 تن سکنه است. بندری است پرازدحام که در کنار رودخانه سایگون واقع شده است. برنج و کائوچوی آنجا معروف است. مرکز تجارتی و محل قورخانه است.

شهریست در هندوچین و در ویتنام که ۱/۶٠٠/٠٠٠ تن سکنه دارد و آن بندریست مهم و تجارتی در کنار رودی بهمین نام و محل صدور برنج و کائوچو است.

سایگون (رپر). برایان دنیل کارنارد ( زاده ۱۳ ژوئیه ۱۹۷۷ ) با نام هنری سایگون رپر آمریکایی است.

💡 از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به عاشق، جزیره آتش، خاکسترهای زمان، آتشی در زندان، فردای بهتر۳: عشق و مرگ در سایگون، بروس لی، برادرم، تأسیس یک حزب، افسانه، جنگ سرد، محافظان و آدمکش‌ها، انتخابات، کاراگاه دی:راز شبح آتشین، تأسیس جمهوری، جایگاه چشمگیر، حسرت ابدی، قربانی، بر روی کوه تای هنگ، تسخیر تایگر ماونتین، جکی و خون‌آشامان ۲ و لیگ خدایان اشاره کرد.

💡 هوشی‌مین یا بندر سابق سایگون مرکز حکومت ویتنام جنوبی بوده‌است که پس از خروج نیروهای آمریکایی از این کشور بنام رهبر فقید این کشور نام‌گذاری شده‌است. شهر هوشی مین در حال حاضر بزرگ‌ترین شهر کشور و قطب اصلی اقتصاد ویتنام محسوب می‌گردد. این شهر بیش از ۳۸ درصد از تولید ناخالص داخلی ویتنام را بخود اختصاص داده‌است.

💡 در سال ۱۹۷۱، حدود ۱۲ یهودی فرانسوی هنوز در ویتنام جنوبی و همه در سایگون باقی ماندند. در طول جنگ ویتنام، جوامع موقت یهودی در سرتاسر ویتنام جنوبی تشکیل شده بودند که عمدتاً از پرسنل نظامی ایالات متحده تشکیل شده بودند. تقریباً ۳۰٬۰۰۰ یهودی-آمریکایی در نیروهای مسلح ایالات متحده در ویتنام خدمت می‌کردند. در میان آنها، سرهنگ جک اچ. جیکوبز برای خدمات خود مدال افتخار را به خاطر قهرمانی دریافت کرد.

💡 باگت در اواسط قرن نوزدهم، زمانی که ویتنام بخشی از هندوچین فرانسه بود، به ویتنام معرفی شد و تا اوایل قرن بیستم به عنوان غذای اصلی مردم ویتنام تبدیل شد. در دهه ۵۰، یک ساندویچ سبک ویتنامی کاملاً مشهور در سایگون توسعه یافت که به یک غذای محبوبخیابانی تبدیل شد. پس از جنگ ویتنام، ویتنامی‌های خارج از کشور بان می را در کشورهایی مانند استرالیا، کانادا و ایالات متحده محبوب کردند.

💡 اولین یهودیانی که از ویتنام بازدید کردند احتمالاً در زمان سلسله نگوین و به دنبال استعمار فرانسه در این کشور در نیمه دوم سده نوزدهم وارد شدند. تعداد اندکی ارجاع به اسکان یهودیان در سایگون وجود دارد که در صفحات تواریخ یهودی در دهه‌های ۱۸۶۰ و ۱۸۷۰ پخش شده‌است.