ساختواژی

{morphological} [زبان شناسی] مربوط به ساختواژه یا صرف متـ. صرفی

مربوط به ساختواژه یا صرف

💡 از ویژگی زبان‌های ایرانی از جمله وفسی، وجود ساختار حالت‌نمایی ساختواژی غنی و همچنین ساختار کنایی در آنها می‌باشد. ساختار کنایی در زبان‌های ایرانی زمان-مبنا بوده که شواهد مربوط به این ساختار ابتدا در اوستایی نو و سپس در پارسی باستان به‌طور گسترده مشاهده و مستند شده‌است (ویندفور، ۲۰۰۹، ص. ۳۱). علاوه بر حضور حالت‌نمایی کنایی دوجزئی در وفسی، نظام مفعول‌نمایی افتراقی حساس به دو ویژگی معنایی-کاربردی جانداری و معرفگی و نظام حرف اضافه‌نمایی افتراقی حساس به ویژگی جانداری نیز در آن نمود می‌یابد.