زود گزای

زودگزای. [ گ َ ] ( نف مرکب ) زودگزاینده. که زود گزد و مسموم سازد:
تا تو به رزمی چو زهر زودگزایی
تا تو به بزمی چو شهد نوش گواری.فرخی.موافقان را مهرت نبید نوش گوار
مخالفان را خشم تو زهر زودگزای.فرخی.

زود گزاینده که زود گزد و مسموم سازد

💡 بهش که بر سر تو کژدمی است زود گزای که گشت نیشش چون به زندگانی بر

💡 تیغ زهر آبداده پازهرست بگزایدت زهر زود گزای