زمین داری

زمین داری. [ زَ ] ( حامص مرکب، اِ مرکب ) شغل زمین دار. عمل زمین دار. || قلمرو و اراضی سپرده به زمین دار. ( ناظم الاطباء ). رجوع به زمین دار شود.

شغل زمین دار عمل زمین دارد

💡 اگر سیر زمین داری وگر افلاک می‌بینی دماغ فرصت امروزست فردا خاک می‌بینی

💡 اگر تو سرو روانی چرا ببرزن و کوی و گر تو ماه چرا خانه در زمین داری

💡 به آسمان که برد طاعت تو را جامی چنین که پیش بتان روی بر زمین داری

💡 فایده چهارم آن که چون سیر بود گرسنگان را فراموش کند و بر خلق خدای تعالی شفقت نبرد و عذاب آخرت فراموش کند. و چون گرسنه شود از گرسنگی اهل دوزخ یاد آورد و چون تشنه شود از تشنگی اهل قیامت یاد آورد و خوف آخرت را شفقت بر خلق از درگاههای بهشت است و بدین بود که یوسف (ع) را گفتند که خزانه روی زمین داری، چرا گرسنه باشی؟ گفت، «ترسم که اگر سیر شوم درویشان گرسنه را فراموش کنم».